Bakit ba nauso ang mga pelikula tungkol sa mga kabit? Parang nakakabother na dahil sunod sunod na. wala akong hilig manuod ng mga pelikula sa ganung tema, marahil kasi napagdaanan ko un kaya mejo sensitive ako sa mga istoryang ganun.
Nagsimula sa love story, no other woman, the mistress at ngaun nga ang bagong ilalabas na a secret affair.
Ndi ako KJ sa ganyang usapan. Ndi din ako naive dahil alam kong totoo namang nangyayare sa tunay na buhay un. Nababagabg lang ako na trending na ang topic. Na normal na lang siya, kumbaga nadedesensitize na ang mga tao sa kabit. Na kailangan mong ipaglaban ng literal ang pagmamahalk sa tao laban sa isa pang nagmamahal saknya. Idealistic nga siguro ako pero tingin ko walang takng deserving na gawing kabit. O pumayag magpakabit. Di ko kailanman naiintindihan ung ganun na maghahanap ka ng iba o mafafall ka sa iba habang asa relasyon ka. Marami akong spekulason o teorya kung bkt nagkakaganun. Andung insecure siya o di namana kaya ndi makuntento o takot sa commitment. Kung anuman ang dahilan, hindi nun majujustiy ang sakit na binibigay sa taong niloko.
Ndi ko mapipigilan ang media pelikula o mga libro na sumulat nito. Sigro isang hamon nalang ang magagawa ko.
Una hamon sa akin na ndi pumayag o ndi maging parte ng relasyong puno ng lokohan.
Pangalawa, sa mga taong in a relationship. Kung manlolokonlang mabuti pang mkipagbreak na. Maging matapang sabihin kung anu ang gusto, na maaaring ibang tao.
Pangatlo, sa magulang. Sana mapatnubayan mabuti ang mga kabtaan.
Pangapat, sa mga journalist, writet, director, sana ay makahanap tayo ng iba pang kwento, iba naman. Ung nakakachallenge ng utak. Yung tatak pinoy. Minsan kasi nagpapaimpluwensiya tayo masyado sa mga western o korean movies kaya nagiging ganoon din timpla ng kwento naten.
Panlima, sayo na nagbabasa nito. Huwag pumayag na maloko o manloko. Wag gawin normal ang pagtigin sa kabit o panloloko. Walang taong worth ng panloloko.
Okay, cut. Take two!
sakay ka na kung san walang kinatatakutan, kung san malaya kang lumipad kasama ng iyong mga pangarap..
Showing posts with label love and life. Show all posts
Showing posts with label love and life. Show all posts
Wednesday, October 10, 2012
Tuesday, June 05, 2012
ASK LOVE AND LIFE: Let the ship sail!
Hindi ito tungkol sa usapin ng barko o anumang related sa "ships". Wala naman akong alam dun. Pero nakonek ko lang ito sa isang bagay na naisip ko bigla habang nakapila sa Crocs mega sale noong isang linggo.
Natweet ko nga ito at ang sabe ko pa dun, "Huwag nang uma-anchor, let the ship sail!" (Siguro nalilito ka na kung anu ba talaga to noh?)
Eh usapang pag momove-on naman to. Naisip ko lang kasi na ang pagmove on ay proseso na pinagdadaanan ng dalawang tao. Pero madalas laging ung hiniwalayan lang ang nabibigyan ng mas madameng "exposure". Madame na nga din akong nasulat at nabasa tungkol sa kung paano makakapagmove on ang isang tao sa mahal nila.
Pero ung pag momove on eh kelangan din maintindihan ng nakipaghiwalay o nakipagfriendzone. (kasama un eh. refer to my previous post.) Bakit? Kasi ang badtrip sa proseso ng pagmomove on eh ung andun ka na biglang susulpot ulit ung taong un. Magpaparamdam ulit kung kelan nakikita mo na ung pag galaw ng "bangka" mo. So dahil asa process of moving on ka pa, eh agad agad ka namang mapapahinto. Un ang tinatawag kong pag-aanchor. Ito ung sitwasyon na magpaparamdam ulit sayo ung tao. Magpapakasweet or mangungulit o anuman para bumalik sa buhay mo. Minsan magtetext lang ng "kamusta? okay ka ba?" etc. na parang biglang concern na siya sa well being mo after dumping you. So ikaw naman si gaga/gago na magrereply agad kasi kinamusta ka nya. Andun na tayo syempre may feelings ka pa kaya ndi kita masisisi kung un ang gagawin mo.
Kaya nga ba't kung anchor ka, in tagalog daw ANGKLA, eh tingin ko tigilan mo na yan. Make up your mind. Pag sinabe mong ayaw mo, stick to it. Hindi ung pag nakaramdam ka na na yung tao eh nakakapagmove on na sayo eh saka ka naman babalik at magpapacute ulit sakanya. O ndi naman pag kelangan mong ifeed ang ego mo eh babalikan mo ung tao (without offering any relationship) para lang masabe na pogi/maganda ka. Huwag ka din magtext o mangamusta kung anu nang nangyayare saknya, kasi kung ndi ka ba naman talaga sadista malamang ndi pa siya okay (lalo na't bago palang). Makikipagbreak ka tapos tatanungin mo kung kamusta?!
Ganun din naman kung makarating sayo ung balitang may natitipuhan na siya. Huwag kang magfeeling na forever ang feelings sayo ng tao. Hindi lang ikaw ang pwede nyang gawing DYOSA o ADONIS. Maraming tao sa mundo maliban sayo. At higit sa lahat ang feelings eh nakakalimutan o sabihin na nateng nagbabago. Kung ndi mo magets ung realidad na yun eh kelangan mong may sumampal sayo at sabihin na nakapagmove on na nga ung tao sayo.
Ang ibig ko lang naman sabihin eh wag kang mang-angkla ng taong may gusto sayo just to fulfill your personal satisfaction like sexual, ego or pride. Napaka-unfair to still expect the person to be under your spell without wanting to be in a relationship with them. Im sure kaya naman nakipagbreak o nasa friend zone ung taong un dahil wala ka talagang nararamdaman para sakanya. Kung ganun lang din hayaan mo ung tao na makahanap ng kapareha ng puso nya. Kung sa proseso eh ikaw ang maiwan magisa, tanggapin mo yun kasi un ang desisyon mo.
So, let the ship sail!:P
Natweet ko nga ito at ang sabe ko pa dun, "Huwag nang uma-anchor, let the ship sail!" (Siguro nalilito ka na kung anu ba talaga to noh?)
Eh usapang pag momove-on naman to. Naisip ko lang kasi na ang pagmove on ay proseso na pinagdadaanan ng dalawang tao. Pero madalas laging ung hiniwalayan lang ang nabibigyan ng mas madameng "exposure". Madame na nga din akong nasulat at nabasa tungkol sa kung paano makakapagmove on ang isang tao sa mahal nila.
Pero ung pag momove on eh kelangan din maintindihan ng nakipaghiwalay o nakipagfriendzone. (kasama un eh. refer to my previous post.) Bakit? Kasi ang badtrip sa proseso ng pagmomove on eh ung andun ka na biglang susulpot ulit ung taong un. Magpaparamdam ulit kung kelan nakikita mo na ung pag galaw ng "bangka" mo. So dahil asa process of moving on ka pa, eh agad agad ka namang mapapahinto. Un ang tinatawag kong pag-aanchor. Ito ung sitwasyon na magpaparamdam ulit sayo ung tao. Magpapakasweet or mangungulit o anuman para bumalik sa buhay mo. Minsan magtetext lang ng "kamusta? okay ka ba?" etc. na parang biglang concern na siya sa well being mo after dumping you. So ikaw naman si gaga/gago na magrereply agad kasi kinamusta ka nya. Andun na tayo syempre may feelings ka pa kaya ndi kita masisisi kung un ang gagawin mo.
Kaya nga ba't kung anchor ka, in tagalog daw ANGKLA, eh tingin ko tigilan mo na yan. Make up your mind. Pag sinabe mong ayaw mo, stick to it. Hindi ung pag nakaramdam ka na na yung tao eh nakakapagmove on na sayo eh saka ka naman babalik at magpapacute ulit sakanya. O ndi naman pag kelangan mong ifeed ang ego mo eh babalikan mo ung tao (without offering any relationship) para lang masabe na pogi/maganda ka. Huwag ka din magtext o mangamusta kung anu nang nangyayare saknya, kasi kung ndi ka ba naman talaga sadista malamang ndi pa siya okay (lalo na't bago palang). Makikipagbreak ka tapos tatanungin mo kung kamusta?!
Ganun din naman kung makarating sayo ung balitang may natitipuhan na siya. Huwag kang magfeeling na forever ang feelings sayo ng tao. Hindi lang ikaw ang pwede nyang gawing DYOSA o ADONIS. Maraming tao sa mundo maliban sayo. At higit sa lahat ang feelings eh nakakalimutan o sabihin na nateng nagbabago. Kung ndi mo magets ung realidad na yun eh kelangan mong may sumampal sayo at sabihin na nakapagmove on na nga ung tao sayo.
Ang ibig ko lang naman sabihin eh wag kang mang-angkla ng taong may gusto sayo just to fulfill your personal satisfaction like sexual, ego or pride. Napaka-unfair to still expect the person to be under your spell without wanting to be in a relationship with them. Im sure kaya naman nakipagbreak o nasa friend zone ung taong un dahil wala ka talagang nararamdaman para sakanya. Kung ganun lang din hayaan mo ung tao na makahanap ng kapareha ng puso nya. Kung sa proseso eh ikaw ang maiwan magisa, tanggapin mo yun kasi un ang desisyon mo.
So, let the ship sail!:P
Sunday, April 22, 2012
ASL LOVE AND LIFE: Friend zone 101
Hindi ito ang unang blog ko tungkol sa friend zone, may nauna na pero hanggang ngayon eh nakasulat pa din siya sa papel at hindi ko pa maitype. Naisulat ko ito dahil sa isang kakatapos lang nameng usapan ng isang kaibigan. Siguro nga at medyo uso na ang friend zone na konsepto kaya medyo madame na rin ang nakakagamit. Pero anu nga ba ang rules of engagement ng Friend zone? So ito ang ilan sa tingin kong ettiquette pagdating sa friendzone.
Kung ikaw ang nang friend zone:
1.
Siguraduhin ang nararamdaman. Hindi naman masama ang itry mo, sumama ka sa
dates, etc. para masabi mo na binigyan mo siya ng chance para makilala. Pero madalas
kasi pag walang spark o kuryente sa una palang na pagkikita eh wala talaga. Kaya
nga importanteng siguraduhin mong walang kuryente bago ka magdecide na pang
friend zone siya/
2.
If that’s your final answer then make it clear. Sabihin
mo dun sa tao na wala kang nararamdaman para sa kanya. Para malinaw sa inyong
dalawa.
3.
Don’t offer friendship. Ang opinion ko ditto eh
may pagka selfish siya. Magooffer ka ng friendship when you know that the other
person feels something for you that’s more than friendship. Sabe nga ng
kaibigan ko, ang pagoffer ng friendship ay pagtanggal ng guilt feeling. Na alam
mo kasing nasaktan yung tao so the least you can do is give him/her friendship.
4.
Be consistent. Pag sinabi mong friend zone,
FRIENDZONE!. Ibig sabihin nun wag mong gagawin ung gagawin mo sa mga taong
gusto mo. Gusto meaning you are considering a person to be in a relationship.
Anu ba ung mga activities na un? Magtext buong araw na may kasamang kumain ka
na ba? Kamusta ka? Good morning,, good evening good night sweet dreams, etc.
Nakakagulo ng utak ang mga ganung Gawain. Di mo malaman kung friendzone na ba
talaga o pakipot lang. KAwawa ung tao pag ganun.
5.
Don’t invest time. Kasama nang pagiging
consistent and pagkeep ng distance between you and the other person. Ang taong
may gusto sayo mag bibigay ng time makachat, makasama, Makita ka lang. hindi
man ikaw ang nagiinvest ng time eh malamang ung isang tao ung nagiinvest sayo.
In the end wala din pala.
6.
Keep distance amigo. Distance will help the
person move of from you. Kahit pa sabihing hindi nagging kayo eh nagkaron sya
ng feelings for you. Pag sinabeng keep distance dapat wala din munang
communication. Kasi kung ndi ka nga nya nakikita pero nakakausap ka naman nya
ganun din yun. Wala rin ung distance if there is communication.
7.
Be fair. Kung wala ka talagang nararamdaman,
maging patas ka naman. In short, wag kang pafall. Don’t be nice to the person
kung ndi mo naman kayang ibigay sa kanya ang gusto nya. Bigyan mo siya ng
pagkakataong makalimutan ang nararamdaman nya para sayo at hayaang makakita ng
ibang para sakanya.
Kung ikaw naman ang nafriend zone,
ilang tips lang para sayo:
1.
Grieve. Ramdamin mo ang sakit na nafriendzone
ka. Masakit naman talaga ung ganun noh. Realidad yun, don’t deny, aminin sa
sarili na nasaktan ka. Sabe nga sa Tuesday with Morrie, Feel the emotions, but
after you feel it, stop and move on from it.
2.
Then, move on. Proseso ang pagmomove on, ndi magiging
madali pero ganun ang buhay. Ndi naman lahat ng gusto mo magkakagusto sayo,
pero ndi ibig sabihin eh hindi ka na pwedeng magustuhan.
3.
Huwag magpilit. Madalas pag nafriend zone ka na,
eh ibig sabihin FRIEND ka nya LANG talaga. Walang kahit na anong romantic
feeling o kuryenteng nararamdaman ung tao para sayo. So kahit ioffer mo pa ang
sarili mo sakanya walang epek un kasi FRIEND nga eh.
4.
Be fair. Huwag ilabas ang galit sa taong ndi ka
talaga kayang mahalin. Ganun talaga eh, ndi mali ang nararamdaman mo tulad ng
ndi rin mali ang nararamdaman nya. So maging patas ka din.
5.
Huwag munang manghingi ng friendship. Bakit? Kasi
ndi mo pa kaya yan, mahal mo nga eh, pinapantasya mo ngang maging kayo tapos
kakaibiganin mo. Lahat ng bagay na gagawin nya eh may ibig sabihin sayo, pero
sakanya wala. Kaya nga ba, bigyan mo din ng space ang sarili mo. Huwag kang
humingi ng ndi mo kakayanin. Ang pagkakaibigan darating kung talagang meant.
6.
Magpaganda o magpagwapo. Hindi para magsisi siya
nan di ka nya pinili pero para sa sarili mo. When you feel good about yourself
it will show and people will feel it. The love you give yourself makes other
people feel that love.
7.
Everyone has a paired heart. Sabe nga kung
talagang itinalaga ka na magpakasal eh mangyayare un. Hindi sa panahon mo kundi
sa panahon ng Diyos.
Ang rule lang naman talaga ata eh respeto. Respeto sa
nararamdaman ninyong dalawa. Ndi man pareho ndi man magkatugma pero un ang
katotohanan. MAhirap ipilit ang nararamdaman, mas mahirap kung papasok sa
relasyong ndi naman makatotohanan. In the end, two or more hearts will break kung
ndi naten kayang respetuhin ang isat isa.
Monday, February 27, 2012
ASK LOVE AND LIFE:Date a Boy who's Cheesy
9:46pm
![]() |
| Ethel Tacorda |
haha!sa magkabilang dulo ng parte ng manla,meron p lng parehong tao n nsasaktan d mn mgkaprehong sitwasyon at ngayon sila n p lang ang mgkasama at mgbi2gay ng tunay saya sa isat isa...salamat nakilala kita...
******Sent 950pm in Facebook chat. In reply to the article Date a Girl who Travels, and Date a Girl who Reads. I think its also equally important to note how men can be cheesy at times without being eecky. So date a man who is cheesy, but not over the top cheesy. He says the right things at the right time. There are times that this boy will make you squirm at the thought of the cheesylines he says but deep down you know it tickled a part of your heart.
Date a man who is cheesy, he means what he says because you feel it. The words does not have to high-falluting, cause the simplest words can have the deepest meanings.
Date a man who is cheesy, maybe not all the time, maybe not personally, but when he say it in person its as if he is shy to say it because he will become vulnerable. Cheesy lines are their kryptonite. When they say it it makes them weak. Being weak in front a girl is being strong.
Date a man who is cheesy, you dont need to bring them to expensive restaurants or give them expensive gifts. Just smile the sweetest smiles and every cheesy lines becomes worth it.
You are my cheesy-iest line ever. Thanks for being my favorite line!:)
Tuesday, April 12, 2011
ASK LOVE AND LIFE: Kelan mo nalamang maganda o gwapo ka?
Ngaun na lang muling nabuklat ang usapan tungkol sa “scar” na meron ako. Kung kilala mo ako malamang ndi mo na itatanong kung ano at saang scar ang tinutukoy ko. Malamang nga kahit mga taong ndi nakakikilala saken eh agad naman maituturo ang tinutukoy ko. Sa buwan na to dalawang beses muling nabanggit o napagusapan ang scar ko. Una ay nang may nagbanggit na isa kong kaopisina na ang kelangan ko nalang baguhin sa mukha ko ay ang scar ko(Disclaimer: Sa iyo, ndi ako nasaktan nang sinabe mo na un ha?kelangan lang masabe ditto para maintindihan ng mga mambabasa ko.haha) At pangalawa, ay ngaung araw na ito, nang biglang magkaron ng usapang “kelan mo nalamang maganda/gwapo ka?”
Huli akong sumagot ng tanong na un, siguro dahil sa ako ang nasa dulo ng pagkakasunod sunod ng upo, o dahil sa hirap lang siguro silang itanong saken un. Pero anuman ang dahilan, wala pa man saken ang tanong alam ko na agad ang isasagot ko.
Ngaun ngaun ko lang nalaman na maganda ako. (sabay tawa) ang naisagot ko. Pero totoong ito ang naramdaman ko. Kasi nito ko lang talga natanggap o pinaniwalaan na “maganda” ako. (disclaimer ulit: sa konteksto at depinisyon ko yan ha?)
Bakit? Maliban sa mas madameng maganda talagang babae sa mundo ay ang natatanging dahilan lamang naman ay dahil nga sa may scar ako sa ilong. Kahit sino naman eh magsasabeng kasiraan sa pisikal na anyo ang mga scars. Bakit naman magaabala ang mga siyentipiko, cosmetologists, at mga make up artist na gumawa ng paraan para itago ang mga scars kung hindi nga ito kasiraan diba. At un naman din talga ang aking paniniwala.
Matagal na akong kinain ng insecurities ko dahil sa scar na ito. Ito din marahil ang isang dahilan kung bakit nagsikap ako sa pag aaral. Na kahit paano ay ginustong kong maging maalam o matalino o masipag para kahit anuman ang itsura ko ay mailalaban ko naman ang utak ko. Sabe nga kung ndi pwede lahat pwede naman isa lang ang meron ako.
Nang mapagusapan un, nagbalik ang lahat ng ala alang nagpatunay na nasira ang ganda ko dahil sa scar ko.
Case in point #1: Grade school. Tinawag akong Dodong. Bakit? Kasi may pelikula nuon na ang title ay Dodong Scarface. May scar kasi sa may pisngi un. Alam mo na kung bakit un ang tawag saken diba?
Case in point #2: Mga Bagong Tao. Lahat ng bagong taong makilala ko na mas matanda sa akin eh lageng nagtatanong kung anong nangyare saken. Pag naipaliwanag ko na ang lahat, ang tanging reaksyon na sasabihin nila ay “sayang, maganda ka pa naman sana”. Sa isip isip ko, “So ndi pala ako maganda ngaun?”
Case in point #3. Maganda ang bestfriend ko since highschool. Kelangan ko pa bang ipaliwanag yan?
Case in point #4. College. May ilang mga taong ginawang tampulan ng katatawanan ang scar ko, pero nakaharap naman ako. Hindi nila sinasadya un, mga loko lang talaga sila.:) May nagsabeng akala daw nya eh bakat lang sa pagkakatulog ko, ang ilan naman eh baka daw kasi nagpanose lift ako.
Yan na muna ang mga examples na sasabihin ko sa iyo. Ilan lamang yan sa mga bagay bagay na nagpatunay saken na ndi ako maganda. Pero wag mong isipin na wala kong ginawa para subukang alisin ito, kasi meron.
Habang tumatanda akong kinakain ng natatago kong insecurities eh isa lamang ang napagsasabihan ko nito. Ang aking journal. Sa huling pahina nun, nakasulat kung gano ako kagalit sa sarili ko dahil sa scar na meron ako, na kung sana wala ito sana normal ako, sana maganda ako…
Nabasa un malamang ng nanay ko kaya biglaan isang araw sinabe nyang ipaayos na daw namen ang scar ko. Hindi ko man siya naisip eh ndi ko itatangging natuwa ako sa posibilidad na maging normal o sa usaping ito maganda.
Dalawang attempts. Una sa isang salamat po, dok na doctor. Sinabi nya sa pinakarude manner na alam nya na wala na akong magagawa at lagyan ko nalang daw ng concealer. Lumabas ako ng clinic nyang akala ko ayos lang ako, pero nung tanungin na ako ng ate ko, ndi ako nakasagot kasi parang isang kandilang pinatay ang nakita kong pagasa.
Pangalawa, sa Belo Medical group, sabe kasi nila kaya nila lahat, pero nagkamali ako, sinabeng ndi na daw mababago dahil sa maaring madeform lang ang ilong ko kung susubukan pa itong gawin. Mas napansin pa nila ang mga problema sa muka ng nanay ko kesa sa inilapit naming problema sa kanila.
Kaya ndi mo masasabeng wala akong ginawa para mabago ang pangit kong mukha. Nakakalungkot man, pero mamamatay na akong meron nito.
Dito naisip ko na kung sinuman ang taong kaya akong tanggapin na may scar ay tunay kong kaibigan. Nakakagulat man pero ang mga kaibigan ko ngaung matalik eh sa pgkakaalala ko ay never nagtanong kung ano ang nangyare dito.
Ganun din naman sa buhay pagibig. Ndi naman ako ung taong naliligawan ng sandamakmak na lalake, ndi ako ang crush ng bayan na tipo ng tao, ndi ako pansinin. Kaya madalas noon naisip kong kung hindi man ako meant na magka asawa eh handa naman akong magampon. Naisip ko din na kung sinuman ang lalakeng kaya akong tanggapin, mahalin at pakasalan ng may ganito ay maaring tunay na pag ibig na nga ang nararamdaman para saken.
Hindi naman nawala ang mga insecurities ko sa scar ko. Araw araw ay isang reminder ito nang kakulitan ko at kahinaan ko bilang tao. Pero ndi ako nagpapatalo, dahil may mas marami akong magandang aspeto kesa sa scar na meron ako.
Thankful ako dahil ndi ako tigyawatin, na hind ako bungal, na kumpleto pa din ang mata ko, na ndi ako deformed tulad ng iba. Mas madaling dalhin ang kakulangan (kung kakulangan mang matatatawag) ang meron ako kesa sa ibang taong nagbibitbit ng mas mahirap na problema kesa saken. Ndi naman naging kabawasan ito para sa aken. Meron sigurong mga oportunidad na di ko pwedeng gawin tulad ng maging model, magkabillboard, maging flight attendant, atbp.hehe. Pero mas marame pa din ang oportunidad na ginawa, ginagawa at gagawin ko.
Marahil marameng taong nagiisip na napakafeeling ko kasi ina-assume kong maganda ako. Ndi naman ata masama un. Sabe nga nila Love your Own. Kung ndi ko kayang tignan ang sarili ko sa salamin na meron nitong scar na ito, sino pa ang makakatanggap saken. Ndi din naman ako naging paralisado sa mga pwede kong gawin bilang tao. Pareho pa din naman, ang kinaibahan lang, pag namatay ako nang walang ID eh madali akong ma iidentify. Dahil sa mundong ito ilan lang ba ang may scar sa ilong? Trademark kumbaga.
So kung matatanong man akong muli ng ganitong klaseng tanong, eh alam ko parin ang isasagot ko. Oo maganda ako, pero ngaun ko lang ito lubusang natanggap sa sarili ko. Kontrahin man ako ng iba e paniniwalaan ko pa din ito.
Ikaw, kelan mo nalamang maganda/gwapo ka?:)
Huli akong sumagot ng tanong na un, siguro dahil sa ako ang nasa dulo ng pagkakasunod sunod ng upo, o dahil sa hirap lang siguro silang itanong saken un. Pero anuman ang dahilan, wala pa man saken ang tanong alam ko na agad ang isasagot ko.
Ngaun ngaun ko lang nalaman na maganda ako. (sabay tawa) ang naisagot ko. Pero totoong ito ang naramdaman ko. Kasi nito ko lang talga natanggap o pinaniwalaan na “maganda” ako. (disclaimer ulit: sa konteksto at depinisyon ko yan ha?)
Bakit? Maliban sa mas madameng maganda talagang babae sa mundo ay ang natatanging dahilan lamang naman ay dahil nga sa may scar ako sa ilong. Kahit sino naman eh magsasabeng kasiraan sa pisikal na anyo ang mga scars. Bakit naman magaabala ang mga siyentipiko, cosmetologists, at mga make up artist na gumawa ng paraan para itago ang mga scars kung hindi nga ito kasiraan diba. At un naman din talga ang aking paniniwala.
Matagal na akong kinain ng insecurities ko dahil sa scar na ito. Ito din marahil ang isang dahilan kung bakit nagsikap ako sa pag aaral. Na kahit paano ay ginustong kong maging maalam o matalino o masipag para kahit anuman ang itsura ko ay mailalaban ko naman ang utak ko. Sabe nga kung ndi pwede lahat pwede naman isa lang ang meron ako.
Nang mapagusapan un, nagbalik ang lahat ng ala alang nagpatunay na nasira ang ganda ko dahil sa scar ko.
Case in point #1: Grade school. Tinawag akong Dodong. Bakit? Kasi may pelikula nuon na ang title ay Dodong Scarface. May scar kasi sa may pisngi un. Alam mo na kung bakit un ang tawag saken diba?
Case in point #2: Mga Bagong Tao. Lahat ng bagong taong makilala ko na mas matanda sa akin eh lageng nagtatanong kung anong nangyare saken. Pag naipaliwanag ko na ang lahat, ang tanging reaksyon na sasabihin nila ay “sayang, maganda ka pa naman sana”. Sa isip isip ko, “So ndi pala ako maganda ngaun?”
Case in point #3. Maganda ang bestfriend ko since highschool. Kelangan ko pa bang ipaliwanag yan?
Case in point #4. College. May ilang mga taong ginawang tampulan ng katatawanan ang scar ko, pero nakaharap naman ako. Hindi nila sinasadya un, mga loko lang talaga sila.:) May nagsabeng akala daw nya eh bakat lang sa pagkakatulog ko, ang ilan naman eh baka daw kasi nagpanose lift ako.
Yan na muna ang mga examples na sasabihin ko sa iyo. Ilan lamang yan sa mga bagay bagay na nagpatunay saken na ndi ako maganda. Pero wag mong isipin na wala kong ginawa para subukang alisin ito, kasi meron.
Habang tumatanda akong kinakain ng natatago kong insecurities eh isa lamang ang napagsasabihan ko nito. Ang aking journal. Sa huling pahina nun, nakasulat kung gano ako kagalit sa sarili ko dahil sa scar na meron ako, na kung sana wala ito sana normal ako, sana maganda ako…
Nabasa un malamang ng nanay ko kaya biglaan isang araw sinabe nyang ipaayos na daw namen ang scar ko. Hindi ko man siya naisip eh ndi ko itatangging natuwa ako sa posibilidad na maging normal o sa usaping ito maganda.
Dalawang attempts. Una sa isang salamat po, dok na doctor. Sinabi nya sa pinakarude manner na alam nya na wala na akong magagawa at lagyan ko nalang daw ng concealer. Lumabas ako ng clinic nyang akala ko ayos lang ako, pero nung tanungin na ako ng ate ko, ndi ako nakasagot kasi parang isang kandilang pinatay ang nakita kong pagasa.
Pangalawa, sa Belo Medical group, sabe kasi nila kaya nila lahat, pero nagkamali ako, sinabeng ndi na daw mababago dahil sa maaring madeform lang ang ilong ko kung susubukan pa itong gawin. Mas napansin pa nila ang mga problema sa muka ng nanay ko kesa sa inilapit naming problema sa kanila.
Kaya ndi mo masasabeng wala akong ginawa para mabago ang pangit kong mukha. Nakakalungkot man, pero mamamatay na akong meron nito.
Dito naisip ko na kung sinuman ang taong kaya akong tanggapin na may scar ay tunay kong kaibigan. Nakakagulat man pero ang mga kaibigan ko ngaung matalik eh sa pgkakaalala ko ay never nagtanong kung ano ang nangyare dito.
Ganun din naman sa buhay pagibig. Ndi naman ako ung taong naliligawan ng sandamakmak na lalake, ndi ako ang crush ng bayan na tipo ng tao, ndi ako pansinin. Kaya madalas noon naisip kong kung hindi man ako meant na magka asawa eh handa naman akong magampon. Naisip ko din na kung sinuman ang lalakeng kaya akong tanggapin, mahalin at pakasalan ng may ganito ay maaring tunay na pag ibig na nga ang nararamdaman para saken.
Hindi naman nawala ang mga insecurities ko sa scar ko. Araw araw ay isang reminder ito nang kakulitan ko at kahinaan ko bilang tao. Pero ndi ako nagpapatalo, dahil may mas marami akong magandang aspeto kesa sa scar na meron ako.
Thankful ako dahil ndi ako tigyawatin, na hind ako bungal, na kumpleto pa din ang mata ko, na ndi ako deformed tulad ng iba. Mas madaling dalhin ang kakulangan (kung kakulangan mang matatatawag) ang meron ako kesa sa ibang taong nagbibitbit ng mas mahirap na problema kesa saken. Ndi naman naging kabawasan ito para sa aken. Meron sigurong mga oportunidad na di ko pwedeng gawin tulad ng maging model, magkabillboard, maging flight attendant, atbp.hehe. Pero mas marame pa din ang oportunidad na ginawa, ginagawa at gagawin ko.
Marahil marameng taong nagiisip na napakafeeling ko kasi ina-assume kong maganda ako. Ndi naman ata masama un. Sabe nga nila Love your Own. Kung ndi ko kayang tignan ang sarili ko sa salamin na meron nitong scar na ito, sino pa ang makakatanggap saken. Ndi din naman ako naging paralisado sa mga pwede kong gawin bilang tao. Pareho pa din naman, ang kinaibahan lang, pag namatay ako nang walang ID eh madali akong ma iidentify. Dahil sa mundong ito ilan lang ba ang may scar sa ilong? Trademark kumbaga.
So kung matatanong man akong muli ng ganitong klaseng tanong, eh alam ko parin ang isasagot ko. Oo maganda ako, pero ngaun ko lang ito lubusang natanggap sa sarili ko. Kontrahin man ako ng iba e paniniwalaan ko pa din ito.
Ikaw, kelan mo nalamang maganda/gwapo ka?:)
Thursday, April 07, 2011
ASK LOVE AND LIFE:Totoo pala
Minsan naalala ko sa isang prayer session dito sa office, may nagkwento na lahat daw ng gusto nya ay isinusulat nya sa FB status nya, at surprisingly ay nagkakatotoo sila. Nung una ndi ako ganon kabenta sa ideya, kasi ndi ko din naman personalidad na maglagay ng mga bagay bagay na gusto ko out in the open for everyone to see.
Pero ngayon ko napapansin na maaring may katotohanan nga ang mga bagay na ito, kasi ngayon taon na ito, lahat halos ng gusto ko, na materyal na bagay eh nakukuha ko. Ang galing talaga, minsan palang akong nagsulat nun sa bulletin board ko sa kwarto. Hindi man lahat ng ito ay nagkakatotoo pero tingin ko unti unti nang ibinibigay ng mundo ang mga kahilingan ko.
Nagbalik saken ang libro ni Paolo Coelho na The Alchemist. Sabe dun, "whole universe will conspire to help you" parang ganun. tingin ko ganun na nga ata talaga. Ansaya lang.
Maliban sa sayang nararamdaman ko eh ang pagpapasalamat sa lahat ng ito.:) more to come please.:)
Pero ngayon ko napapansin na maaring may katotohanan nga ang mga bagay na ito, kasi ngayon taon na ito, lahat halos ng gusto ko, na materyal na bagay eh nakukuha ko. Ang galing talaga, minsan palang akong nagsulat nun sa bulletin board ko sa kwarto. Hindi man lahat ng ito ay nagkakatotoo pero tingin ko unti unti nang ibinibigay ng mundo ang mga kahilingan ko.
Nagbalik saken ang libro ni Paolo Coelho na The Alchemist. Sabe dun, "whole universe will conspire to help you" parang ganun. tingin ko ganun na nga ata talaga. Ansaya lang.
Maliban sa sayang nararamdaman ko eh ang pagpapasalamat sa lahat ng ito.:) more to come please.:)
Subscribe to:
Posts (Atom)
